Είναι σχολαστικός. Σχολαστικός είναι κάποιος με κούφιο, φουσκωμένο μυαλό που, επειδή είναι γεμάτος λόγια, νομίζει ότι είναι γεμάτος ιδέες, απολαμβάνει τις δικές του δηλώσεις και εξαπατά τον εαυτό του για να κυριαρχήσει πάνω στους άλλους. Είναι ένας υποκριτής που πιστεύει ότι είναι ειλικρινής, ένας Κάιν που φαντάζεται τον εαυτό του Άβελ.
Σε αυτό το συρρικνωμένο μυαλό, παραδομένο στην αφαίρεση και συνηθισμένο να περιορίζει τους ανθρώπους σε δύο κατηγορίες κάτω από αντίθετες ετικέτες, όποιος δεν είναι μαζί του στο σωστό διαμέρισμα είναι εναντίον του στο λάθος διαμέρισμα, και στο λάθος διαμέρισμα, ανάμεσα στους φατριαστές κάθε είδους και τους απατεώνες κάθε είδους, η νοημοσύνη είναι φυσική. […] Κάθε αριστοκράτης είναι διεφθαρμένος και κάθε διεφθαρμένος άνθρωπος είναι αριστοκράτης.
Η αριστερά που αναδύθηκε από την Επανάσταση επιδεικνύει έναν ολοκληρωτισμό ο οποίος, αν και μερικές φορές λανθάνων, είναι παρόλα αυτά πάντα παρών· βασίζεται στο μίσος για όσους δεν σκέφτονται όπως αυτή.
Ο Ιππόλυτος Ταίν, στο έργο του *Η προέλευση της σύγχρονης Γαλλίας*, περιέγραψε τον Ροβεσπιέρο με αυτόν τον τρόπο. Αλλά αν, αντί για τον Ροβεσπιέρο, βάλουμε τον Ολάντ, τον Βαλς ή, ακόμα χειρότερα, τον Ταουμπιρά, αυτό το πορτρέτο θα τους ταίριαζε απόλυτα. Ειδικά επειδή ο «σχολαστικός» είναι ταυτόχρονα αρσενικός και θηλυκός, θέτει έτσι τους πάντες σε ισότιμη βάση, μια έννοια τόσο αγαπητή σε αυτούς τους… σχολαστικούς.
Αφήστε ένα σχόλιο