Ενάντια στα Ρομπότ

Μοναστική προσευχή του δωδέκατου αιώνα:
Δίδαξέ με, Κύριε, να αξιοποιώ σωστά τον χρόνο που μου δίνεις για εργασία…
Δίδαξέ με να συνδυάζω βιασύνη και βραδύτητα, γαλήνη και ζήλο, ζήλο και ειρήνη. Βοήθησέ με στην αρχή του έργου μου. Βοήθησέ με στην καρδιά του κόπου μου… Και πάνω απ' όλα, συμπλήρωσε τα κενά στο έργο μου. Κύριε, σε κάθε κόπο των χεριών μου, άσε μια χάρη από Σένα να μιλάω στους άλλους και ένα δικό μου ελάττωμα να μιλάω στον εαυτό μου.

Κράτα μέσα μου την ελπίδα της τελειότητας, αλλιώς θα χάσω το θάρρος μου. Κράτα με στην αδυναμία της τελειότητας, αλλιώς θα χαθώ στην υπερηφάνεια..

Κύριε, ποτέ μην με αφήσεις να ξεχάσω ότι κάθε δουλειά είναι μάταιη εκτός από εκεί που υπάρχει αγάπη..

Κύριε, δίδαξέ με να προσεύχομαι με τα χέρια μου, με τα μπράτσα μου και με όλη μου τη δύναμη. Υπενθύμισέ μου ότι το έργο των χεριών μου ανήκει σε Σένα και ότι είναι καθήκον μου να το επιστρέψω σε Σένα... Ότι αν ενεργώ για να ευχαριστήσω τους άλλους, όπως το λουλούδι του χόρτου, θα μαραθώ το βράδυ. Αλλά αν ενεργώ από αγάπη για το καλό, θα παραμείνω στην καλοσύνη. Και ο καιρός να κάνω το καλό και προς δόξα Σου είναι τώρα.

Αμήν