Marie Noël, wciąż zbyt mało znana

„ Być może, kiedy Bóg tchnął na mnie, by moja dusza
z urodzenia zapuściła we mnie korzenie, zdał sobie sprawę, zbyt późno, że tchnął zbyt mocno i że
dusza, którą mi dał, zbyt obciążona nieskończonością, może uniemożliwić mi
życie. Dlatego, by wszystko naprawić i pomóc mi istnieć, umieścił we mnie,
wraz z nią, zabawnego małego towarzysza, psotnego, figlarnego i śmiejącego się ducha,
który igra z moimi myślami i bezczelnie przewraca wszystko jak
szczeniak w grze w kręgle.
Bez niego zginąłbym z Absolutu…”

Intymne notatki (1959)