W krótkiej, zjadliwej książce („O Francji”, tłum. Alain Paruit, L'Herne), Emil Cioran udzielił odpowiedzi na francuskie złe samopoczucie. Wyjaśnił, jak bardzo ceni nudę, ale rozróżniał dwa jej rodzaje: nudę, która „otwiera drzwi do nieskończoności”, „jako duchowe przedłużenie immanentnej pustki bytu”, oraz nudę, która… Czytaj dalej