pardon
-
Benedykt XVI w Raju!
— Czy to rano, czy wieczór? Zatrzymałem oddech, a potem wróciłem. Jakby wykazywał oznaki awarii. Zawodził. Płuca odmawiały mi posłuszeństwa. Odetchnąłem, że jestem gotowy. Boże, jak ja to kocham! Ale potem oddech wrócił, jakby nic się nie stało, jakby po prostu wyszedł, żeby załatwić jakąś sprawę. Wspomnienie powróciło… Czytaj dalej
-
Antygona, buntownicza i intymna (7/7. Miłość)
Część 7 i ostatnia: Miłość. Pragnienie Antygony jest rodzinne; nie chce, by jej brat pozostał nie pogrzebany. Kreon natomiast pragnie ugruntować swoją pozycję króla i zademonstrować swoją władzę. Antygona stawia na pierwszym miejscu więzy rodzinne, które ucieleśniają miłość i ujawniają prawdziwą naturę człowieka. Kreon umacnia swoją władzę, podpisując ustawę, która musi… Czytaj dalej
Antygona , głupota , kontrrewolucja , etyka , historia , intymność , przebaczenie , poprawność polityczna , religia , totalitaryzm , tradycja -
Antygona, buntownicza i intymna (6/7. Powołanie)
Tyle opowieści o tożsamości! Słowo to nie pojawia się ani w greckim eposie, ani w tragedii. Tożsamość w czasach Antygony była zakorzeniona w pochodzeniu i przynależności do miasta-państwa. Tożsamość była przesiąknięta zakorzenieniem. Rodzina i miasto-państwo gromadziły się pod wirtualnym sztandarem, by wzajemnie dowiedzieć się o sobie wszystkiego, co chciały… Czytaj dalej
Antygona , katolicyzm , kontrrewolucja , etyka , intymność , przebaczenie , religia , rewolucja , totalitaryzm -
W świetle wartości
Autorytet utracił swoją szlachetność, a wraz z nią pokorę. Stał się synonimem nieubłaganego porządku, bezmyślnej siły i tyranii. Cóż za odwrócenie wartości! Tymczasem, według Antygony, autorytet zapobiegał tyranii! Era nowożytna ma takie wrażenie autorytetu, ponieważ została podeptana przez… Czytaj dalej
-
Antygona, buntownicza i intymna (3/7. Przeznaczenie)
Część 3: Przeznaczenie. Człowiek zstępuje z drzewa. Człowiek, podobnie jak drzewo, jest definiowany zarówno przez korzenie, jak i przez owoce. Człowiek, podobnie jak drzewo, potrzebuje czynników zewnętrznych i wewnętrznych, aby osiągnąć dojrzałość. Człowiek przypomina ten pień ukształtowany przez próby, opierający się na korzeniach i rodzący owoce o różnej jakości… Czytaj dalej
Antygona , kontrrewolucja , etyka , historia , intymność , przebaczenie , religia , rewolucja , totalitaryzm , wulgarność -
Antygona, buntownicza i intymna (2/7. Pogrzeb)
Część 2: Pogrzeb — „Moja najdroższa Ismeno. Przyszedłem dziś rano, żeby ci powiedzieć, że zająłem się wszystkim. Skorzystałem z tego samego domu pogrzebowego dla obu naszych braci. Nie mogłem wybrać, a ponieważ nasi bracia nie zostawili ostatniej woli, wziąłem sprawy w swoje ręce, aby… Czytaj dalej
Antygona , kontrrewolucja , etyka , historia , intymność , śmierć , przebaczenie , ksiądz , religia , rewolucja -
Antygona, buntownicza i intymna (1/7. Rodzina)
Część 1: Rodzina. Już od pierwszej lektury „Antygony” w umyśle czytelnika pojawia się niejednoznaczność. Czy Antygona ucieleśnia akcję, czy reakcję? Co nią kieruje? Reakcja nigdy nie istnieje sama z siebie, podczas gdy działanie nie potrzebuje nikogo; legitymizuje je sam akt. Działanie zawsze coś zapoczątkowuje. W przeciwieństwie do tego, co często… Czytaj dalej
Antygona , Charles Maurras , kontrrewolucja , etyka , historia , intymność , przebaczenie , ksiądz , religia , rewolucja -
Wiadomości o pokorze
Ludzka wizja pokory jest jak ludzka wizja miłości: ograniczona. Pokora musi wywierać swój wpływ zawsze i wszędzie. Pokora nie pozostawia wyboru, czy ją praktykować, czy nie. Pokora wymaga zatem nieskończonej gotowości i nieskończonej czujności. Wymaga – terminu, który niemal zniknął z naszego… Czytaj dalej
-
W cieniu Ernesto Sabato
Kiedy Ernesto Sabato zmarł 30 kwietnia w wieku 99 lat, powtórzył sobie słowa Marii Zambrano: „Umierać, ten nieuchwytny akt, który dokonuje się poprzez posłuszeństwo, dokonuje się poza rzeczywistością, w innym wymiarze”. W swoim domu w Santos Lugarès („Święte Miejsca” niedaleko Buenos Aires), Ernesto Sabato posłuszny był temu ostatecznemu nakazowi. On… Czytaj dalej
Argentyna , głupota , katolicyzm , kontrrewolucja , Ernesto Sabato , wojna , historia , przebaczenie -
Pierwotna usterka
Pomimo wątpliwości Shûsaku Endo co do prawdziwego chrześcijaństwa Japończyków, wyrażonych w godnym podziwu utworze „Cisza”, wydaje mi się również, że Japończycy mają z chrześcijanami fundamentalną cechę: zdolność do empatii. Czyż nie jest to jeden z kamieni węgielnych chrześcijaństwa, jeden… Czytaj dalej
-
Wybacz mi, coś zawsze pozostanie…
W tej krótkiej refleksji na temat przebaczenia chciałem po prostu powrócić do nieadekwatności powiedzenia „przepraszam”. Przebaczenie jest czasami niezwykle trudne. Przyznaję, że wciąż głęboko w sercu noszę urazę. Ciągle się do niej przyznaję i proszę o odrobinę łaski, aby zmiękczyć zatwardziałość mojego serca, ale nie… Czytaj dalej