Antygona
-
Bycie sobą
Bycie sobą nigdy nie przemija w nawyk. Tożsamość to poszukiwanie i afirmacja, nieustanny enantiodromos, jak stan oblężenia, który nie boi się żadnego wroga. Kim jestem? Dokąd zmierzam? Nieustannie godzę się na kwestionowanie siebie i zgłębianie tajemnicy życia, ale uzbrojony w to, co się wie… Czytaj dalej
-
Rewolucja i przebaczenie
Rewolucjonista nie ma ochoty na przebaczenie, bo nienawidzi daru, który wydaje się podejrzany jemu i temu, z kim mógłby przypieczętować swoją przyszłość. Dla rewolucjonisty, kierowanego zazdrością, jedyną godną go formą przebaczenia jest upokorzenie lub śmierć przeciwnika, by uczcić jego zwycięstwo… Czytaj dalej
-
Tylko wola lub tylko wola
Antygona wie, że człowiek nie powinien wierzyć wyłącznie w swoją wolę. Również tutaj chodzi o władzę, która pęcznieje w pysze. Sama wola ulega wypaczeniu, zepsuciu, zanikowi i arogancji. Sama wola, a raczej sama wola, która często jej towarzyszy, przejmuje władzę, gdy tylko zapomni się o wyższej mocy, autorytecie. Wszystko… Czytaj dalej
-
Antygona, buntownicza i intymna (7/7. Miłość)
Część 7 i ostatnia: Miłość. Pragnienie Antygony jest rodzinne; nie chce, by jej brat pozostał nie pogrzebany. Kreon natomiast pragnie ugruntować swoją pozycję króla i zademonstrować swoją władzę. Antygona stawia na pierwszym miejscu więzy rodzinne, które ucieleśniają miłość i ujawniają prawdziwą naturę człowieka. Kreon umacnia swoją władzę, podpisując ustawę, która musi… Czytaj dalej
Antygona , głupota , kontrrewolucja , etyka , historia , intymność , przebaczenie , poprawność polityczna , religia , totalitaryzm , tradycja -
Człowiek i zwierzęta według Arystotelesa
Z tego wynika oczywisty wniosek, że państwo jest faktem natury, że człowiek z natury jest istotą społeczną, a ten, kto pozostaje dziki z natury, a nie przez przypadek, z pewnością jest albo istotą zdegradowaną, albo istotą wyższą od gatunku ludzkiego. To właśnie jemu można by postawić ten zarzut… Czytaj dalej
-
Antygona, buntownicza i intymna (5/7. Autorytet)
Część 5: Autorytet W starożytnej Grecji mężczyźni znali i rozpoznawali siebie w oczach rodziny, bliskich i społeczności. Kobiety rezerwowały dla siebie lustro, które kojarzono z pięknem, kobiecością i uwodzeniem. Odbicie było wszędzie. „Nie ma miejsca, które nie byłoby…” Czytaj dalej
-
Podział według Kreona
Kreon dzieli swoich rozmówców na dwa obozy: tych, którzy są z nim i tych, którzy są przeciwko niemu. Nie negocjuje już i nie grozi tym, którzy mu się sprzeciwiają. Panuje nad nim siła, podczas gdy siła powinna być używana wyłącznie do ochrony, a tak jest zawsze w przypadku tych, którzy oddają się… Czytaj dalej
-
Enancjomer, rozwidlenie życia
Kreon przemienia się w tyrana. Staje się tym, kim sobie wyobraża. To enantiodromos, ten moment i miejsce w mitologii greckiej, które odsłaniają prawdziwą naturę człowieka, gdy na rozdrożu musi on stanąć przed wyborem, którą drogą podążać. Enantiodromos to rozwidlenie, gdzie ten, kto staje się… Czytaj dalej
-
Biorąc to na siebie, przemiana
Trudno zrozumieć w naszej epoce indywidualizmu, że akt wzięcia odpowiedzialności za błąd, którego nie uważa się za swój, lecz za ten, który uważa się za przypisany komuś innemu, a który z konieczności jest również nasz, z konieczności, ponieważ popełniłem już tego rodzaju błąd poprzez działanie lub zaniechanie; ten błąd nie jest mi obcy. Akt wzięcia odpowiedzialności… Czytaj dalej
-
Być i mieć
To, co należy do nas, ma mniejsze znaczenie niż to, kim jesteśmy. Mylimy się, sądząc pod wpływem zazdrości, że to, co należy do nas, może definiować, kim jesteśmy. Czytaj dalej
-
Co to znaczy być oderwanym od rzeczywistości?
Najbardziej pouczający przykład dotyczący natury ludzkiej znajdujemy w Nowym Testamencie, kiedy Piotr rozmawia z Jezusem Chrystusem, a Piotr zapewnia swego Mistrza, że wierzy w jego szczerość. Jezus mówi mu zatem, że zanim zapieje kogut, zaprzesz się Go trzy razy. Pierwsze miejsce… Czytaj dalej
-
Antygona, buntownicza i intymna (4/7. Wolność)
Antygona nie ożyła o zmierzchu. Narodziła się wraz ze świtem. To o świcie Antygona staje się „anty”, co oznacza „stawiająca czoła”, a nie „przeciw”. Wraz z odwrotem armii argiwskiej, Antygona wyłania się z cienia, w którym mogłaby pozostać do końca życia, a nie po to, by rozwiązać zagadkę Sfinksa, tak jak… Czytaj dalej
-
Ukochana wolności!
Antygona jest wolna, a ponieważ wolność jest nieustannie zdobywana, trafne byłoby stwierdzenie, że Antygona wyzwala się sama, bo nigdy nie kończy się wyzwalanie siebie i uczenie się wyzwalania siebie. Wolność jest darem najbardziej stłumionym, bo wolność ucieleśnia prawdę; jest najlepszą interpretatorką życia. Okiełzna przeznaczenie i przywołuje… Czytaj dalej
-
Antygona, buntownicza i intymna (6/7. Powołanie)
Tyle opowieści o tożsamości! Słowo to nie pojawia się ani w greckim eposie, ani w tragedii. Tożsamość w czasach Antygony była zakorzeniona w pochodzeniu i przynależności do miasta-państwa. Tożsamość była przesiąknięta zakorzenieniem. Rodzina i miasto-państwo gromadziły się pod wirtualnym sztandarem, by wzajemnie dowiedzieć się o sobie wszystkiego, co chciały… Czytaj dalej
Antygona , katolicyzm , kontrrewolucja , etyka , intymność , przebaczenie , religia , rewolucja , totalitaryzm