Przeciwko robotom

Dziennik podróży Emmanuela Di Rossettiego

Jaki jest cel tradycji?

Tradycja wymaga nieustannego nawracania. To niełatwe zadanie! Tradycja wymaga nieustannego wysiłku. I rzeczywiście, najważniejszego wysiłku ze wszystkich: nie zapominania. Tradycja niewiele pomaga w pamiętaniu; jej głównym celem jest zapobieganie zapominaniu. Traci swoją pewność, gdy staje się zależna od pamięci.

Tradycja jest jak kondor, gdy pamięć unosi się na wietrze niczym motyl. Jak kondor, tradycja żyje z niezachwianą lojalnością. Jak kondor, tradycja może umrzeć z miłości. Jak kondor, wszystko, co tworzy, potrzebuje czasu, by wzbić się w powietrze i zakorzenić. Jak kondor, domaga się od myśli wzniosłych perspektyw.

Tradycja istnieje niczym wahadło, wahając się od znaczenia, jakie przekazywała od zarania, do rozumienia tego znaczenia przefiltrowanego przez pryzmat teraźniejszości. Jest pełna perełek. Tradycja zawsze inauguruje nową intymność. Rodzi ujawnioną tajemnicę.

Dowiedz się więcej o Against the Robots

Zapisz się, aby otrzymywać najnowsze wpisy na swój adres e-mail.

,
,

Opublikowane przez:

Emmanuel L. Di Rossetti

Odpowiedź na pytanie „Jaki jest cel tradycji?”

  1. Awatar Benoît YZERN
    Benoît YZERN

    Ważne jest rozróżnienie między pojęciem tradycji w ogóle i jakąkolwiek szczególną tradycją „regionalną” lub „sektorową”, a także między tradycją jako całością ustrukturyzowaną i strukturalizującą a tradycjami w jej obrębie jako elementami, wyraźnie określonymi i hierarchicznie uporządkowanymi, które wzbogacają i przekazują tę całość.

    W samym katolicyzmie zdrowa relacja z Tradycją sprzyja nabywaniu, a następnie umacnianiu optymalnej pokory, jasności i świętości. Ogólnie rzecz biorąc, chodzi o pokorę spadkobierców, szanujących całe dziedzictwo, którego są sługami i przekazicielami, o jasność tych, którzy są budowani przez kontakt i za pomocą tego, co inspirowało i kierowało budowaniem tych, którzy ich poprzedzali, oraz o świętość pomyślaną i przeżywaną w Jezusie Chrystusie.

    Z tego możemy łatwo zrozumieć, co następuje: filarami wszelkiej tendencji do urazy wobec Tradycji i wszelkiej chęci zniszczenia Tradycji są:
    – pycha, prowadząca do niewdzięczności, zatarcia i ucieczki naprzód,
    – ​​błąd, a nawet kłamstwa ekstrawaganckie i zuchwałe,
    – zastąpienie lub przekształcenie świętości w Chrystusie przez niedokładną, nieostrożną i nieokreśloną „sympatię” ad extra et in mundo.

    Dodajmy jeszcze jeden aspekt rzeczy: w obliczu skutków intensyfikacji chwili obecnej, charakteryzujących atmosferę, która służy kulturze lub ją zastępuje w naszych czasach, przynajmniej od 1914 r., odwoływanie się do Tradycji jest równoznaczne z odwoływaniem się do towarzyszącego efektu „antropologiczno-cywilizacyjnego”, który przyczynia się do podtrzymywania chrześcijańskiego poczucia trwania, głębi, prymatu życia wewnętrznego i solidarności, zwłaszcza liturgicznej i duchowej, między różnymi pokoleniami wiernych katolików.

    Czytając powyższe, lepiej rozumiemy cel tych, którzy kontynuowali dzieło tych, którzy byli lub chcieli być zabójcami, a następnie grabarzami Tradycji, a także ich nienawiść do Tradycji. Dla nich Tradycja zniewala, podczas gdy w rzeczywistości wyzwala, pod warunkiem, że jest właściwie rozumiana, przemyślana i dobrze przeżywana.

    W tym kontekście zabawne jest to, że tak wielu reformatorskich katolików, którzy gardzą, a nawet nienawidzą Tradycji Katolickiej, jednocześnie ciepło i pozytywnie oceniają niemal wszystkie niechrześcijańskie religie i tradycje wierzeń.

    Istnieje związek z rzeczami lub sposób patrzenia na rzeczy, który prowadzi do myślenia, że ​​taka postawa wynika lub jest częścią oszustwa.

    Odpowiedź

Dodaj komentarz

Ta strona używa Akismet do redukcji spamu. Dowiedz się więcej o tym, jak przetwarzane są dane z Twoich komentarzy .

Dowiedz się więcej o Against the Robots

Zapisz się, aby czytać dalej i uzyskać dostęp do całego archiwum.

Czytaj dalej