Przeciwko robotom

Zaprzeczanie swojemu pochodzeniu, możliwe jest twierdzenie, że istnienia przeszłych wydarzeń nie da się udowodnić, lub jeszcze lepiej, że był to wypadek, wypadek wzmocniony plotkami. To właśnie tutaj bagatelizowanie często okazuje się skutecznym podstępem, ponieważ nie wymaga zaprzeczenia i opiera się na pewnym stopniu uczciwości. Ale podczas gdy to oszustwo pozwala pozornie zdystansować się od linii, ukryć duchy swojego pochodzenia przed światem pod zasłoną niewiedzy, to zwodzi jedynie świat zewnętrzny, tych wokół nas; nie oferuje ucieczki, gdy konfrontujemy się z samym sobą. Często stanowi kamień węgielny strachu przed intymnością. Ponieważ intymność ujawnia. Ponieważ nieuznany strach ogranicza strach przed sobą samym w sobie, jednocześnie go zaprzeczając. Ilu z naszych współczesnych żyje w ten sposób ujarzmionych przez strach przed ujawnieniem? Ta zmyłka rozwija tęczę tchórzostwa; Tchórzostwo, które dotrzymuje kroku ciszy, tworzy równowagę i opiera ją na zapomnieniu o sobie, a zatem na utracie siebie, a następnie negacji siebie. Strach, który nie umiera ani nie odradza się w odwadze, zwiastuje śmierć wolności. Panowanie robotów. Ismena ukrywa się przed gniewem Kreona. Ismena już straciła wolność. Straciła ją dobrowolnie. Zamieniła ją na odrobinę komfortu. Boi się zobaczyć siebie. Ismena podąża własną ścieżką , jak głosi przysłowie, co oznacza, że ​​łączy się ze swoim przeznaczeniem, a nawet bardziej, otula się nim, staje się z nim jednością, ledwo odróżnia swoje przeznaczenie od swojego życia. Ale przeznaczenie to nieuświadomiony strach; przeznaczenie zaprasza nas do życia równoległego do tego, które moglibyśmy wieść, życia, do którego zostaliśmy stworzeni. Przeznaczenie nieubłaganie odciąga nas od naszego powołania. Na początku wciąż widzimy to powołanie, ale stopniowo zanika ono i staje się marzeniem. Czasami jednak jakieś wydarzenie może na nowo obudzić w nas świadomość tego, kim naprawdę jesteśmy w głębi duszy. To właśnie wtedy wydarzenie staje się historią.