Wystarczy posłuchać porywającej muzyki kilku tang, oczywiście Carlosa Gardela, a także Astora Piazzolli i innych, którzy w ten sposób śpiewali o wygnaniu, o tym, co odległe, o tym, co niedostępne, aby przegonić fale ich duszy, ich melancholię i przeżyć chwilę pieśni w połączonym szczęściu ich wspomnień i nadziei, aby odczuć rozpacz tego, kto wierzy, że utracił swój kraj na zawsze.
To połączenie nazywa się nadzieją. To tam dusza wibruje poczuciem życia. Papież Franciszek, prawdziwy Argentyńczyk, czuje w żyłach migrację swoich przodków do argentyńskiego Eldorado. To, że zmienia to jego wizję migranta, którego zbyt ogólnikowe określenie od początku wskazuje na trudność w dyskusji o nim, jest niezaprzeczalne i stanowi klucz do zrozumienia jego niekonsekwentnych wypowiedzi na ten temat.
Wygnanie zmusza duszę do ujawnienia się i ukrycia. Do odsłonięcia w sobie pewnych rzeczy, o których się nie wiedziało, które się ignorowało, które się ukrywało z obawy przed tym, co mogą zawierać. W obliczu wygnania wyłaniają się one z wnętrza jak za dotknięciem czarodziejskiej różdżki, stają się tym, czym zawsze były, i dominują nad nami. Jakież zasługi wykuwa w nas wygnanie, często wbrew sobie, bo mu się opieraliśmy! Wygnanie burzy barierę, często wzniesioną w pośpiechu i bez prawdziwej refleksji. Człowiek jest zwierzęciem reaktywnym. Kiedy ewoluuje w swoim zwykłym środowisku, najczęściej reaguje na własne demony, urazy i wahania nastroju. Kiedy opuszcza swój kokon, reaguje, by przetrwać, polegając na tym, w co wierzy, często będącym produktem jego kultury, ale jego natura również nie jest z tym bezstronna. To zakorzenienie chroni go głównie przed rozczarowaniem sobą, ale nie przed melancholią i tęsknotą za domem.
powiedzenie „podróże poszerzają umysł ”. Wygnanie zmusza serce, umysł i ciało do innej komunikacji z duszą, która w ten sposób się odsłania, ale wymaga również odkrycia aspektów naszej osobowości, które uważaliśmy za oczywiste. Czasami to właśnie te odsłonięte aspekty przysłaniają inne. To, w co wierzymy, okazuje się przeceniane.
Na wygnaniu pewniki odradzają się, stają się nowe.
Dodaj komentarz